Connect with us

Kujtimet

​Dita Botërore Kundër Skllavërisë

Published

on

Sot është Dita Botërore për Zhdukjen e Skllavërisë, e cila ka për qëllim të tërheqë vëmendjen kundër formave moderne të skllavërisë, të tilla si shfrytëzimi seksual, puna e fëmijëve, martesat e detyruara dhe rekrutimi me forcë i fëmijëve për përdorim në konfliktet e armatosura.

Kjo ditë përkon me datën e miratimit, nga Asambleja e Përgjithshme, të Konventës së Kombeve të Bashkuara për Zhdukjen e Trafikimit të Personave dhe të Shfrytëzimit të prostitucionit të të tjerëve (rezolutës 317 (IV) i 2 dhjetorit 1949).

Ky vit shënon 30-vjetorin e Fondit Vullnetar të Mirëbesimit të OKB-së për Format Bashkëkohore të Skllavërisë. Vetëm këtë vit, 18 mijë viktima morën ndihmë jetike nga organizata të mbështetura financiarisht nga Fondi.

Në Ditën Ndërkombëtare për Heqjen e Skllavërisë, i bëjmë thirrje të gjitha shteteve anëtare që të rrisin kontributin e tyre në Fond ose ta bëjnë një të tillë për herë të parë.

Sipas shifrave të publikuara nga UNICEF dhe ILO në qershor, pothuajse 80 milionë fëmijë të moshës 5 deri në 17 vjeç i nënshtrohen punës së rrezikshme që është një formë bashkëkohore e skllavërisë. Dhe si rezultat i recesionit ekonomik dhe mbylljes së shkollave të shkaktuara nga COVID-19, fëmijët mund të punojnë me orë më të gjata ose në kushte përkeqësuese, ndërsa shumë të tjerë mund të jenë detyruar në format më të këqija të punës së fëmijëve për shkak të humbjes së punës dhe të ardhurave mes tyre. familjet. Rekrutimi i detyruar i fëmijëve në grupe të armatosura dhe kriminale vazhdon si në mjedise emergjente ashtu edhe në ato jo emergjente.

Sipas vlerësimeve jozyrtare, një në çdo 130 gra dhe vajza i nënshtrohet formave bashkëkohore të skllavërisë, si martesa e fëmijëve dhe të detyruar, robëria shtëpiake, puna e detyruar dhe skllavëria me borxhe, të cilat sjellin përvoja shumë gjinore.

Nivele të larta të shfrytëzimit mbizotërojnë gjithashtu në zinxhirët globalë të furnizimit, të cilët – bazuar në modelet ekzistuese të biznesit – shpesh mbështeten dhe përforcojnë shfrytëzimin e punës dhe thellojnë pabarazinë gjinore.

Ndërsa pabarazitë gjinore qëndrojnë në zemër të formave bashkëkohore të skllavërisë, këto praktika ushqehen gjithashtu nga forma të ndërthurura të diskriminimit, shtypjes dhe pabarazive të bazuara në racë, origjinë etnike, kastë, status social dhe ekonomik, moshë, paaftësi, orientim seksual, identitet gjinor. dhe statusin e migrimit. Popujt indigjenë janë prekur në mënyrë disproporcionale nga puna e detyruar dhe e detyruar.

“Për të parandaluar shfrytëzimin që mund të jetë forma bashkëkohore e skllavërisë, ne u bëjmë thirrje shteteve të krijojnë rrugë të sigurta migrimi, të lehtësojnë aksesin në punë të denjë në bashkëpunim me sektorin e biznesit, organizatat e shoqërisë civile si dhe sindikatat, për të forcuar përpjekjet për të trajtuar pabarazinë dhe diskriminimi mbi baza të ndryshme dhe për të siguruar mbrojtjen e më të cenuarve, përfshirë fëmijët. Përveç kësaj, mbrojtësit e të drejtave të njeriut dhe organizatat e shoqërisë civile që punojnë për t’i dhënë fund formave bashkëkohore të skllavërisë duhet të jenë në gjendje të kryejnë punën e tyre në një mjedis të sigurt dhe të favorshëm. Gjithashtu, përgjegjësia e autorëve të formave bashkëkohore të skllavërisë duhet të forcohet si çështje prioritare, pasi aktualisht pandëshkueshmëria mbizotëron në shumë raste”, thonë ekspertët.

Veprimet e prekshme në këto fusha duhet të jenë pjesë e ripërtëritjes më të mirë në nivel kombëtar dhe global ndërsa dalim nga pandemia COVID-19. Skllavëria në të gjitha format e saj duhet të përfundojë për të gjithë, duke përfshirë gratë dhe fëmijët në kontekste të konfliktit të armatosur. Skllavëria është një turp për njerëzimin që në shekullin 21 nuk mund të tolerohet.

Continue Reading

Kujtimet

Flamuri modern italian mbush 225 vjet

Published

on

Flamuri modern italian është përdorur për herë të parë më 7 janar të vitit 1797.

Flamuri i përbërë nga 3 shirita me gjerësi të barabartë vertikal, tre-ngjyrësh; të bardhë, të kuq e të gjelbër, ku e bardha përfaqëson Alpet e mbuluara me borë; ngjyra e gjelbër përfaqëson fushat dhe kodrat e vendit; e kuqja, gjakun e derdhur në luftërat italiane për pavarësi.

Një interpretim tjetër është se e gjelbra përfaqëson shpresën; e bardha besimin, dhe e kuqja dashurinë hyjnore.

Këto ngjyra, gjithashtu u referohen 3 virtyteve teologjike; besim, shpresë, bamirësi.

Continue Reading

Kujtimet

​76 vjet nga betimi zyrtar amerikan

Published

on

Kongresi amerikan më 28 dhjetor të vitit 1945, miratoi betimin zyrtar përpara flamurit të Shteteve të Bashkuara.

Betimi, autori i të cilit nuk dihet me saktësi, u botua fillimisht në revistën “Youth’s Companion”, me rastin e ditës së Kolombit, më 12 tetor 1892.

Sot shumë mbledhje të karakterit civil hapen me recitimin e betimit. Gjithashtu, shumë shkolla në SHBA e fillojnë mësimin duke lexuar betimin.

Nxënësit ngrihen në këmbë dhe vënë dorën e djathtë mbi zemër: “Betohem përpara flamurit të SHBA-së dhe Republikës që ai përfaqëson – një vend nën Zotin, i pandarë, me liri dhe drejtësi për të gjithë”, thuhet në tekstin e betimit.

Fjalët “nën Zotin” iu shtuan tekstit të betimit në qershor të vitit 1954, me këmbënguljen e presidentit Dwight Eisenhower. Në një fjalim për Ditën e Flamurit 1954, ai shtjelloi ndjenjat e tij për pozitën e religjionit në jetën publike kur diskutoi se përse donte të përfshinte fjalët “nën Zotin” në tekstin e betimit.

“Në këtë mënyrë ne po ripohojmë transcendencën e besimi fetar në trashëgiminë dhe të ardhmen e Amerikës. Në këtë mënyrë ne do të forcojmë vazhdimisht ato armë shpirtërore që do të jenë përgjithmonë burimi më i fuqishëm i vendit tonë në paqe dhe luftë”, kishte thënë Eisenhower.

Continue Reading

Kujtimet

Sot e kujtojmë Charlie Chaplin-in

Published

on

44 vjet nga vdekja e Charlie Chaplin

Më 25 dhjetor 1977 ka vdekur në Zvicër aktori, skenaristi, regjisori dhe producenti anglez Charlie Chaplin, një nga pionierët e kinemasë dhe një ndër artistët më të mëdhenj në historinë e filmit.

“Ai nuk ishte një yll Hollywood-i”, thotë ekspertja amerikane e Chaplin-it, Lisa Stein Haven, “sepse kur ai ishte një yll, Hollywood-i nuk ekzsitonte”

Mustaqe të zeza, kapelja, bastuni dhe të ecurit si rosak me këpucët e mëdha – karakteristika të Charlie Chaplin këto që nuk i harron askush. Ashtu si edhe në filmin e tij të parë, me të cilin korri sukses të madh „Fëmija“ (1921) „endacaku“ ndërthurte në figurën e tij, humorin e shakanë me dëshpërimin e melankolinë.

Lindur në vitin me 16 prill 1889 në Londër, ai ndërroi jetë në Zvicër në vitin 1977 – gjatë jetës ai përjetoi shumë suksese në kinematografi, por edhe shumë skandale. Charles Spencer Chaplin rridhte nga një familje e varfër dhe arriti të fitojë miliona në Hollywood. Filmi i tij “Etja për ar”(1925) tematizon pikërisht këtë kontradiktë: realiteti i trishtuar dhe ëndrra për ar e pasuri.

Shumica e veprave të Chaplin u krijuan në kohën e filmit pa zë. Për „Dritat e qytetit“ ai punoi në fazën e kalimit nga filmi pa zë në atë me zë. Por Chaplin nuk i preferonte filmat me zë. Ai e përdorte zërin me kursim dhe në mënyrë eksperimentuese. Filmat e tij dëshmojnë se ai ka pasur të drejtë: Mimika, pantomimat, gjestet dhe shprehja – të gjitha funksionojnë edhe sot tek filmat e Chaplin.

Vetëm në filmat e tij të vjetër Chaplin luante karaktere të pakëndshëm. Shumë shpejt ai iu përkushtua roleve, që karakterizuan më pas filmat e tij: ky ishte njeriu i thjeshtë, që mbrohet ndaj padrejtësive të jetës. Në veprat e më vonshme si „Kohët moderne“ (1936) ai ushtron edhe një kritikë të thellë shoqërore – njeriu në ingranazhet e industrializimit.

Një vepër mjeshtërore e Chaplin është filmi “Diktatori i madh” (1940). Përpjekjes, që konsiderohej thuajse e pamundur për të satirizuar Hitlerin dhe nazistët – Chaplin ia doli me sukses. Më vonë Chaplin është shprehur, se po të kishte pasur dijeninë për kampet e përqendrimit ai nuk do ta kishte xhiruar filmin. E pavarësisht kësaj “Diktatori i madh” edhe sot është një film që ia vlen të shihet.

Në veprën e mëvonshme “Projektorët” Chaplin ka përpunuar edhe shumë prej përjetimeve të tij. Në të tematizohen ulje – ngjitjet e artistit. Premiera e filmit u shfaq në vitin 1952, në një kohë, kur Chaplin përçmohej në SHBA. Atë e akuzonin atje, se ishte i afërt me komunizmin. Chaplin, i cili ishte atë kohë në Angli, nuk u lejua të kthehej në SHBA.

Pas dhjetë vjetëve ndërprerjeje, Charlie Chaplin rivuri në skenë në Europë në 1967 filmin: “Kontesha e Hong-Kongut”. Ndonëse filmi me dy yjet e kinematografisë Sophia Loren dhe Marlon Brando pati aktorë të nivelit të lartë, ai nuk solli asnjë sukses komercial. Vitet e fundit të jetës Chaplin i kaloi në Zvicër. Vetëm një herë ai u kthye shkurt në SHBA.

As sot e kësaj dite nuk ka figurë tjetër në historinë e kinematografisë, që të jetë kaq e pranishme sa Charlie Chaplin. Qoftë në reklama, në qendra tregtare, në pllakata, në fotografi apo në internet – figura e endacakut me tiparet tipike të aktorit Charlie Chaplin haset kudo dhe në çdo kohë. Chaplin u ka mbijetuar kohërave – ndonëse periudha e tij si regjisor i përket një të shkuare të largët.

Edhe ata që nuk janë rritur me Charlie Chaplin dhe filmat e tij, e njohin endacakun. “Ai nuk ishte një yll Hollywood-i”, thotë ekspertja amerikane e Chaplin-it, Lisa Stein Haven, “sepse kur ai ishte një yll, Hollywood-i nuk ekzsitonte”. Edhe sot mund të thuash që: Charlie Chaplin është shumë më tepër se sa një aktor. Ai është një legjendë.

Continue Reading

Trending

Listen online now, the sound of Prishtina